پاوه یاد چمران، نام کاوه
ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢٢   کلمات کلیدی:

پاوه، برای آن ها که به آن سفر می کنند، ماسوله گیلان را در ذهن تداعی می کند، شاید هم پرشکوه تر و زیباتر، من اما با شنیدن نام پاوه و کوه هایش که به ستون آسمان می مانند و درخت هایش که زیبایی منطقه را صدچندان می کنند یاد یک ماجرا می افتم، یاد یک مرد، یک مرد و قهرمانانش، یاد یک مرد و قهرمانان در محاصره و باز یاد یک بزرگمرد که کلامش باطل السحر بود.من از پاوه، به یاد چمران می افتم، شهید دکتر مصطفی چمران که با یارانش در این شهر از هر سو توسط ضد انقلاب مورد هجوم قرار گرفتند و ددان بدخواه، می خواستند با کشتن آن ها، پاوه را به زیر پای خویش بگیرند. اما چمران و مردانش تا آخرین نفس ایستادند و در آخر، این نفس قدسی حضرت روح اللهبود که روحی دوباره در کالبد نیروهای انقلاب دمید و با سرازیر شدن نیروهای انقلاب به سمت پاوه، شیب حرکت ضد انقلاب هم بر عکس شد و به روایت چمران آن ها که برای گرفتن مقر نیروهای انقلاب بی تابی می کردند، با شنیدن خبر حرکت نیروهای نظام، بی تابانه می گریختند گویی یادشان رفته بود که تا دقایق پیش چه آتشی برپا کرده بودند و چه هلهله ای بر سر شهر مظلوم پاوه می کشیدند. من با تماشای عکس های پاوه، با دیدن کوه هایی که به مدد نفس چمران ستون پایداری شدند و درختانی که ایستادگی خویش را از رزمندگان وام گرفتند و خانه هایی که ماسوله وار، شکل یافته اند، یاد چمران می افتم و مردانش، یاد شیرودی و کشوری و... که با سیمرغ های خویش از هوای پاک پاوه، برای پاک کردن زمین آن دیار استفاده می کردند. من یاد پرواز آن ها می افتم. یاد روزهایی که سرخ گذشت تا امروز سبز بماند، در همه این مناطق از پاوه و جوانرود و... در کرمانشاه تا سقز و بانه و سنندج و مهاباد و... در کردستان و آذربایجان غربی. سبز بماند اما سرخی آن روزها را از یاد نبرد و از یاد نبریم، ما نیز هم. و به یاد آن روزها، برای رونق ، توسعه و آبادانی این قطعه های مجروح پیکر ایران تلاش کنیم و با هدایت اعتبارات، فعلیت دادن ظرفیت ها و... بخشی از حقوق این دیار و مردمانش را اگر آن روزها نشد، ادا کنیم، امروزه قضای آن را به جا آوریم و با عنایت به بخش کشاورزی و گردشگری، برای توسعه منطقه و تعامل و تبادل فرهنگی با مردمانش، گام های بلند برداریم. چه هم خاک این منطقه برای کشاورزی مستعد است و به اصطلاح ارزش طلا دارد و هم از حیث گردشگری هر نقطه اش، چشم ها را خیره می کند پس به شکرانه نعمت این ظرفیت ها باید، برای استفاده از آن تلاش کنیم. تلاشی چنان ملموس که همه مردم آثار آن را به چشم در زندگی خویش ببینند و بهره اول از توسعه کشاورزی و گردشگری را خود آن ها ببرند، تا به آبادانی منطقه نزدیک تر شویم و بدانیم، سرسبزی امروز این دیار، یادگار خوبی از دیروزهای سرخ خواهد بود و هر درختی که دوباره غرس شود، هر مزرعه ای که رونق بگیرد، هر گردشگری که پایش به این مناطق باز شود، هر ریال اعتباری که راهی این استان ها شود، روح چمران و بروجردی و کاوه و کاظمی و قمی و متوسلیان، شادتر خواهد شد. پس برای شادی آن ها هم که شده از همه توان برای توسعه رزمگاه این فرزندان دلاور وطن و یاری مردم نجیب آن سامان بکوشیم.
(ص-۶)