«ولایت مداری» شیرودی و «منافع مداری »بعضی ها
ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱۸   کلمات کلیدی:

به حرف که باشد همه ولایت مدار هستند و نمره همه هم «بیست» است اما پای عمل که به میان آید خیلی از داعیه داران «صفر »هم نمی گیرند حتی بعضی هاشان حاضر به امتحان نمی شوند تا همین صفر را پای برگه شان بگذارند. اما امتحان نداده هم رفوزه می شوند که متاسفانه تعداد اینان کم هم نیست! ولایت مداری ، یک بایستگی بزرگ می خواهد و آن خود را ندیدن است ،بر خویش چشم پوشیدن است و از هر آن چه تعلق جز به مولا ایجاد می کند گذشتن و هزینه این همه را پرداختن است. چنان که افرادی مثل افسر دلاور و ارتشی غیرتمند تاریخ دفاع مقدس علی اکبر شیرودی چنین کرد.او یک ولایت مدار واقعی بود با نمره بیست. با عملکرد بیست. رازش هم این بود که او از خود گذشته و منیت را در خویش میرانده بود و چنان جامه تعلق به دنیا و عناوینش را از جان به در کرده بود که اعطای درجات پیاپی تشویقی نه تنها در جانش عطش ایجاد نمی کرد که آن را هرگز نمی پذیرفت او خود را نمی دید، آن چه چشمان حقیقت بینش را پر می کرد راز رشید ولایت بود که در قامت امام روح ا... می دید و برای پایداری این سرو رشید و میهن سرافراز جانش را به قربانگاه آورده بود.شیرودی، سرتیپ شهید ارتش جمهوری اسلامی، اهل پرواز بود اما اوج پرواز او نه آن بود که با «بالگرد» می پرید بلکه نقطه اوج او هزاران برابر آن در رسیدن به حق بود که متجلی می شد. او هرچه بیشتر بر خویش چشم می بست، اوج پروازش افزون تر می شد، از کنار هر درجه زمینی و اسمی که می گذشت هزاران درجه آسمانی و رسمی می گرفت و سرانجام بالاترین درجه در تقدیر او رقم خورد تا با شهادت برای همیشه جاودانه شود. چه شهیدان زندگان جاوید و به گواه قرآن سفره نشین نعمت خداوند هستند و نه تنها می توانند اسوه ما زندگی خواهان باشند بلکه ما باید از آنان الگو بگیریم و در همه فراز و فرود زندگی به قامت رشیدشان نگاه کنیم که راز رشید مومنانه زیستن را شکوفا می کند.آری، شیرودی خود را نمی دید. آن چه می دید ولایت بود و امامت و لذا به میزان باور و یقین خود ارتقای معنوی یافت و هرکس هم سر رسیدن به قرب الهی دارد باید چون او زندگی کند تا شایسته چون او پرکشیدن باشد. نه این که خودخواهی و خودبینی بر او چنان چیره شود که دیگر هیچ چیز را نبیند.نه این که تنها تا جایی دم از ولایت بزند که منافع خود را تضمین شده ببیند و دلخواسته هایش را در مدار اجرا. این که معنایش هرچه باشد، «ولایت مداری» نیست، «منافع مداری» است. ولایت مداری زمانی معنا می شود که از دلخواسته های خود، از گفته های خود ،اصلا از خود بگذری، اگرچنین شد، قهر و شرط و حرف و نقل نمی ماند. چنان که شیرودی حرف نداشت، امیر سرلشکر ارتش اسلام، احمد کشوری نداشت و همه هم پروازان شیرودی نداشتند، حرف و قصه مال آنانی است که ولایت مداری شان هم با قیمت روز روی تراز و قرار می گیرد و... بگذریم حرف زیاد است اما لب مطلب این است باید مثل شیرودی ها و کشوری ها ولایت مدار بود!

خراسان - مورخ پنج‌شنبه 1390/02/08 شماره انتشار 17822 /صفحه۲