بچه های امام رضا در کربلای پنج
ساعت ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢٢   کلمات کلیدی:

کربلا گفتیم و عشق آغاز شد... و این آغاز همچنان ادامه داد، بی آنکه پایانی بشناسد. سال 65 بود و در چنین روزهایی یاران خراسانی امام عشق، همدوش سایر سربازان آخرین یکه‌سوار دشت روشنایی، در شلمچه، حماسه کربلای پنج را رقم‌زدند. لشکر پنج نصر، لشکر 21 امام رضا، تیپ توپخانه 61 محرم و... بر سپاه شب می‌تافتند تا زمان چند گام به طلوع سپیده نزدیکتر شود و لحظه‌های روشنی که امروز اگر هست هنوز ثمره آن مجاهدت‌هاست، جهاد مردانی که به قصد «نیامدن»، می‌رفتند، آنها رفتند، بر این باور روشن که برای ماندن «فردا»، «امروز» باید «شهید» شد. و «فردا» باید ماند تا «امروز»، «شهید» نشود،
دیروز برای ماندگاری و سرفرازی ایران در «فردا» که «امروز»‌مان باشد شهید شدند، نسل سربدار، اما امروز ما چه کرده‌ایم با میدانی که هنوز بوی خون می‌دهد، با خاطراتی که هنوز بوی باروت می‌دهد، چه کرده‌ایم با چفیه‌هایی که از هر مشبکش، عطر یک نماز جاری است؟ چه کرده‌ایم با دستانی که هنوز هنگام راه رفتن، تفنگ را در خویش احساس می‌کند چه کرده‌ایم با گام‌هایی که مردانگی را معنا می‌بخشد؟ چه کرده‌ایم با باور عدالت محور مردان آن روز؟ یادمان که نرفته آن روزها را. اما آن همه خون حجامت یک ملت نشد تا این و آن هر کار دلشان می‌خواهد بکنند،
قرارمان عدالت بود، عدالت، اما؟... من شرمنده‌ام، به عنوان یک ساکن امروز در برابر دیروز احساس شرمندگی می‌کنم این را با صدای بلند فریاد می‌کنم. من حتی در برابر خاطرات کربلای پنج، یاد شلمچه، بوی دریاچه‌ ماهی، شمیم راهکارها صدای فروخفته توپ‌ها و تفنگ‌ها، شرمنده‌ام. حتی شرمنده‌ام که بگویم شرمنده روح شهید شریفی و شهید سید‌علی ابراهیمی، شهید علی جهان‌بین و دعای سماتش هستم.
به خدا، قرارمان این نبود، که بعضی‌هامان می‌کنیم. برج‌های آسمان خراش، هتل‌های چند میلیاردی، کارتن خواب‌ها، رزمنده‌ای با پنج سال سابقه جبهه، کنار خیابان با دست کمک‌خواهی... بگذریم. اگر تلخی واژه‌ها بگذارند می‌خواهم عرض کنم، رمز شیرین آن حماسه «یا‌زهرا» بود. اصلا ما بزرگترین حماسه‌های جنگ را با این رمز رقم زدیم، خدا کند زندگی‌مان هم بر این منوال رقم بخورد، با نام و یاد و فرهنگ بی‌بی همیشه تاریخ، حضرت فاطمه زهرا‌(س)
در کربلای پنج بچه‌های خراسان، به حرمت همسایگی با امام رضا‌(ع) چنان حماسه‌ای آفریدند که شایسته پیشکش به پیشگاه آقا باشد. کاش امروز هم در شهر امام رضا به گونه‌ای زندگی کنیم که لایق پیشکش به آستان شهدا باشد، کاش...