ایران مدیون جانبازان است
ساعت ۳:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٢٢   کلمات کلیدی:

این تنها، مناطق جنگی نیستند که مدیون جانبازان و ایثارگران هستند. این خرمشهر زخمی، آبادان دردمند، مهران طعم اسارت چشیده و... تنها وامداران از جان گذشتگی جانبازان نیستند. این درست که در گام اول حاصل این جان فشانی هارا این مناطق با همه وجود لمس کردند اما ایران، همه ایران با همه تاریخش منت دار این دلاوری هاست که اگر نبود آن همه جان فشانی و مجاهدت سرنوشت خرمشهر و مهران را برای همه شهرها می نوشتند که آمده بودند هم چنین کنند. آمده بودند تا همه ایران را زیر چکمه بگیرند، آمده بودند تا خاطرات تلخ مغول و تاتار... را زنده کنند. اما آنچه این خواستن را میراند و قلم پاهای تجاوزگران را شکست و این خواب های شیطانی را بی تعبیر کرد، نه توش و تجهیزات که توان مردان و زنانی بود که به جان از ایران دفاع کردند. لااقل خرمشهر و آبادان و مهران و بستان و سوسنگرد و... که رزم تن ها و تانک ها را خوب به خاطر دارد، آنگاه که مردانی از جنس غیرت برای کند کردن پیشروی دشمن، تن به زیر تانک می دادند. حسین فهمیده قصه نبود، حقیقتی بود که بارها، در اشکال مختلف ظهور کرد و همین ها هم باعث به گل نشستن ماشین مرگ صدامی بود. اگر ایران ماند و سرفراز هم ماند. اگر برای اولین بار در برابر یک تجاوز گسترده، یک وجب از خاک خویش را هم به دشمن نداد اگر، دشمن را حقیرانه به آن سوی مرزها، فرستاد، باز به برکت جهاد مومنانه مردانی بود که از جان، دست شستند و از جان باختن نهراسیدند، تا هراس را به جان سربازان دشمن سر تاپا مسلح اما عاری از صلاح، اندازند و نشان دهند، ایران، بیشه شیران است و هرگز کنام روبهان و شغالان نمی شود. آن روزهای عاشورایی، آن ها حسینی رفتند برای مناطق حماسه و خلقی را به خویش دچار کردند، امروز اما این ما هستیم که باید نسبت به این بزرگواران ادای دین کنیم.
این ایران است و مسئولانش که پاسخ آن حماسه را با حماسه مدیریت و تدبیر امور بدهند جانبازان با ادای دین خود، دین و کشور ما را نگه داشتند، ما هم حرمتشان را نگه داریم.
(ص-۶--۲۷/۵)