شهریار شهید!

ساعت ۱٢:۴٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ آبان ۱۳۸۴   کلمات کلیدی:    

همیشه «اولین‌ها» در یاد می‌مانند، هر چند راهی که آنها می‌گشایند، دیگر به آنها ختم نمی‌شود، آنها پایه گذاران «سنت حسنه‌ای» هستند که تا قیام قیامت، نامشان به نیکی در «یاد»ها می‌ماند، حتی اگر «باد» همه چیز را با خود ببرد، یاد آنها چونان «جبل راسخی» است که هیچ «تندبادی» آن را تکان نتواند داد. چه آنها «تفسیر عینی ایمان» و «تجسم آیات قرآن» هستند و حاشا که ایمان و قرآن در ظرف زمانی اندک زمینی کوچک محدود شود.
- شهید محمدحسین فهمیده هم «اولین» بود، آغازگر یک جریان نورانی به نام «عملیات استشهادی» در مواجهه با باطل، او با بصیرت مومنانه «تصمیم منطقی» و «انتخاب آگاهانه» راه خود را «برگزید» و رفت تا پس از او فتح بابی بشود برای نسلی که «قاسم بن الحسن» را بازتعریفی در زمانه حاضرند. از جان گذشتگان و به خدا پیوستگانی که «عصمت نوجوانی» را به «غیرت شهادت» از «گذر شیطان» به «سلامت» عبور می‌دهند و به «رستگاری» می‌رسند.
- شهید فهمیده، اولین بود در راهی که آخرین ندارد، بزرگ مرد کوچک اندامی که با فهم «حسینی» از آیین «محمدی» ، در همان کودکی «محمدحسین فهمیده» شد تا بعدها در توصیف او که «شرح بی‌نهایت» است بگوییم «راز عشق را» «حسین فهمیده» بود. او فهمید و رفت و پس از او هم نسلی آمدند، راز را فهمیدند و برای رفتن لحظه‌ای تردید نکردید، اصلا وقتی «اذان» در «گلدسته»های جان، جاری می‌شود، مگر می‌توان در «اقامه نماز» تردیدکرد،

نماز شهادت هم اینگونه است که اگرچه «وقت موسع» دارد اما گاه به «ضیق وقت» در همان لحظه نخست دچار می‌شود و دچار می‌کند آدم را که اگر اقامه نکنی، دیگر فرصت قضا هم نخواهد ماند.
- فهمیده، با طالع شدن صبح صادق، مهیای نماز شهادت بود، چونان منتظرانی که خوب می‌دانند برای انتظار صالح و طلوع خورشید از قبل باید با وضوع آماده بود والا آنکه با خورشید یا پس از آن برخیزد نمازش قضا می‌شود،
- شهید فهمیده، آغازی شد بر یک انجام، یک سرانجام سرخ به نام شهادت عاشقانه، سوختن و سوختن و ساختن. او آن روز با طرح ابتکاری خود، ابتکار عمل را از دشمن گرفت، تا ابتکار عمل به دست رزمندگان اسلام بیفتد و پس از او در دفاع مقدس و امروز در هر جا که ماذنه‌ها اذان جهاد می‌خوانند.راه و رسم حسین فهمیده جاودانه است. جاودانه به خورشید که در تماشای شهیدان شرمگین می‌نگرد نگاه کنیم و به قبله که هزاران قبیله را رو به آستان خویش می‌رسند، آن وقت درخواهیم یافت، فهمیده‌ها ماندگارند، تا همیشه. 

/ 0 نظر / 9 بازدید