رایحه عاشورا از بسیج تا خلیج فارس

ما خودمان را با عاشورا تعریف کردیم. در همه دوران دفاع مقدس الگوی رفتاری ما در رزم یا در رفتار، مردان حماسه ساز عاشورا بودند که در یاری حجت بالغه الهی تا آخرین قطره خون ایستادند و با جان باختن به جاودانگی رسیدند.

ما، خودمان را با عاشورا تعریف کردیم و به یاد حسین(ع) و در خون خواهی پسر فاطمه(س) جنگیدیم و جان دادیم.

جاودانگی شهدای ما نیز از همین روست و دقیقاً به همین دلیل است که هرگاه روضه مولا سیدالشهدا(ع) خوانده می شود یاد شهدای دفاع مقدس می افتیم و هرگاه، یاد شهدا دل را آرامش می دهد جان هوای کربلا می کند.

بسیج هم که امام تاسیس فرمود مدرسه عشق شد، عشق به لقاءا...، و لذا مردانی قامت کشیدند به جهاد و شهادت و زنانی ایستادند به صبر و حمایت و همراهی که باز الگو گرفته از کربلای حسین(ع) بودند.

آنانی که به زنجیر اسارت افتادند نیز باز خود را بر اساس الگوی امام سجاد(ع) و زینب کبری(س) تعریف کردند؛ ایستادگی، حتی در غل و زنجیر و آزادگی حتی در اسارت دژخیم ترین فرزندان یزید!

ما همه خود را با عاشورا تعریف کردیم لذا همه پهنه نبرد برایمان کربلا بود و روزها، همه سربرگ عاشورا داشت.

حالا یک روز در دهلاویه و فکه و مهران یک روز در اردوگاه های اسارت، یک روز هم در کربلای خلیج فارس، فرقی نمی کرد، مهم هدف بود، که عاشورایی بود و هست هنوز مهم رفتن بر صراط مستقیم اباعبدا... بود که با همه عشق بدان پای گذاشتیم و می گذاریم هنوز. و الا فرق نمی کند، یک روز شمشیر راوی فتح عاشورایی می شود، یک روز تفنگ، یک روز دست های مشت شده در اسارت و یک روز هم ناوچه های قهرمان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی در قلب خلیج همیشه فارس.

ما خود را با عاشورای سیدالشهدا(ع) تعریف کردیم، لذا هدفی نیز جز امر به معروف و نهی از منکر نداشتیم. ما از عاشورا آموخته بودیم، میان خواری و ذلت و مرگ سرخ، هرگز و هرگز و هرگز جز تن پوش سرخ شهادت نپوشیم.

ما در این مکتب یاد گرفتیم، باور کردیم و با یقین به میدان آمدیم تا جانمان فدیه عزت و عظمت اسلام و شکوه سرفرازی ایران باشد.

ما در عاشورا آموختیم، مومن در میان دوراه و دو سرانجام است و راه سومی ندارد، مومن یا شهید است یا در انتظار شهادت و جز این هر که باشد، مومن نیست.

تکلیف اهل ایمان را این آیه شریفه خداوندی مشخص فرموده است «من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا ا... علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلو تبدیلا» و بر اساس همین سرمشق مشق زندگی کردیم.

یک روز با بسیج حماسه ساز شدیم، دیگر روز در جامه اسارت آزادی را فریاد کردیم و آزادگی را به تماشا گذاشتیم و دیگر روز، در پهنه آبی خلیج فارس، با ناوچه پیکان حماسه را با شهادت گره زدیم تا چنان سیلی بر گونه فرزندان یزید بکوبیم که توان سربلند کردن هم نداشته باشند تا عرصه پاک دریا را بیالایند...

آری ما خود را با عاشورا تعریف کردیم. جامه خاکی بسیجی را هم برای دفاع از مکتب سیدالشهدا(ع) پوشیدیم و در اسارت هم پیام بر حضرت سجاد(ع) بودیم و در خلیج فارس هم با «پیکان» به جنگ یزید رفتیم، پس وقتی از عاشورا می گوییم، هم شرح هفته بسیج است، هم تکریم «اسرا و مفقودان» و هم تجلیل «روز نیروی دریایی».

از این سو هم اگر بخوانیم، روز نیروی دریایی، روز تجلیل از اسرا و مفقودان و هفته بسیج هم رنگ و بوی عاشورا دارد ...

خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1391/09/07 شماره انتشار 18277 /صفحه اول

/ 0 نظر / 7 بازدید