کاش فرماندهان لب وا کنند

از بس اتفاق افتاده است به ضرب المثل تبدیل شده است میان بچه های جنگ که می گویند «پای صحبتش که بنشینی، فتح خرمشهر را به نام خود سند می زند اما شناسنامه اش را که نگاه کنی متولد بعد از سال ۶۲ است! یعنی یک سال بعد از فتح خرمشهر!» این هم قصه افرادی است که این روزها اطرافتان می بینید با ادعاهای افزون تر، شاید امر بر خود آنان مشتبه شود ولی من و شما که می دانیم عیار صداقتشان چیزی در حد صفر است بگذریم... وقتی رزمندگان حقیقی کنج عزلت گیرند، فرماندهان دفاع مقدس خود خواسته حاشیه را بر متن ترجیح دهند، کسانی خودنمایی خواهند کرد که به دنبال ساختن کلاه از نمدی هستند که به آنان تعلق ندارد.

این را عرض کردم تا ماجرایی را بگویم که همکار خوبم علیرضا حیدری، دبیر گروه ادب و هنر روزنامه تعریف می کرد؛  سر خیابان... چند جوان در تلاش و تکاپو بودند برای نصب پرچم ها و بنرهایی به مناسبت هفته دفاع مقدس، به تماشایشان اما، مردی ایستاده بود و ناآشنا آنان را نگاه می کرد که روزگاری از فرماندهان ارشد قوای نظامی بود.

جوانان امروز اما او را نمی شناختند از رفتارشان برمی آمد انگار خود را صاحب حق تر از او نسبت به دفاع مقدس می دانستند. حیدری می گفت، کاش دوربینی داشتم تا از این صحنه فیلم می گرفتم، از نگاه آن فرمانده سابق که خیلی از سرداران فعلی نیروهای او بودند و از این جوانان که خود را میراث دار دفاع مقدس می دانستند، اما آن مرد را نمی شناختند. او حرف های دیگری هم داشت، شاید خودش روزی بنویسد، البته شاید! اما من به همین مختصر اشاره می کنم و می گذرم که غربت فرماندهان و رزمندگان دفاع مقدس، حقیقت تلخی است در اوج برنامه سازی ها. اگر تلویزیون و رسانه ها فرماندهان را معرفی می کردند، این جوانان پرتکاپو که دل در گرو حماسه دفاع مقدس داشتند، آن فرمانده را درجای خود جای می دادند اما امروز اصلا او و امثال او را نمی شناسند انگار... باز هم بگذریم که این گذشتن عادتمان شده است اما این بار بگذار به هشدار بگویم که اگر فرماندهان و رزمندگان، حقیقت دفاع مقدس را نگویند، دور نخواهد بود کسانی به تحریف دفاع مقدس در راستای منافع باندی و جناحی خود بپردازند.

دیر نخواهد بود که خیلی چیزها جا به جا شود. کسانی راوی روایت های دفاع مقدس شوند که خود آن را تجربه نکرده اند. به درازا نخواهد کشید، که عکس شهدا را قاب کنیم و عکس مسیر شهدا گام برداریم و تازه این قدم معکوس را هم به نام شهدا سند بزنیم. اجازه بدهید این نکته را هم اضافه کنم که رسالت دفاع از حقایق و واقعیت های دفاع مقدس بیش از همه بر شانه فرزندان جبهه سنگینی می کند، اگر نگویند، دیگران خواهند گفت آنچه را می خواهند. اگر ننویسند دیگران قصه سرایی های خود را به نام حقایق جبهه جلوی چشم مردم خواهند گذاشت.

اگر سکوت کنند، دیگران به نام آن ها اما از سر سهم خواهی برای خود فریاد خواهند زد. این را گفتم تا به یاد آورده باشم که امروز تکلیف مردان حماسه از همیشه سنگین تر است، حتی از دوران دفاع مقدس...

خراسان رضوی - مورخ یکشنبه 1389/07/04 شماره انتشار 17658 /صفحه٧/فرهنگی وهنری
/ 0 نظر / 7 بازدید